Maandelijks archief: mei 2009

Doelpuntenkermis

Vrijdag 8 mei 2009 – provinciaal domein Kessel-Lo

Eindstand: KBC – DWB 4-7

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder matchverslagen

You ‘ll never walk alone

Vrijdag 24 april 2009 – Vissenaken

Waren we in Anfield aanbeland? Dat was toch You’ll never walk alone dat uit de boxen schalde, terwijl we door de spelerstunnel richting het veld liepen? Stonden de DWB’ers op het punt oog in oog te staan met Steven Gerrard, Fernando Torres, en de andere Reds?

Blijkbaar had de man of vrouw achter de toog van de kantine het idee opgevat om tijdens de opwarming een CD met voetballiederen (compleet met gejuich) in de geluidsinstallatie te steken. Op zich wel een leuk idee. Tijdens het inschieten even de oogjes sluiten en stiekem wegdromen dat men ergens in een Engels stadion voor 50.000 man stond te spelen. Bij het openen van de oogjes wachtte echter de confrontatie met de “harde” werkelijkheid. Afgaande op het hobbelige veld met lange gras te midden van een landelijke omgeving met slechts een enkele koe als toeschouwer –kortom het typische biotoop voor een club uit derde provinciale– moest dit toch echt Crossing Vissenaken zijn en niet Liverpool FC.

Gelukkig waren de DWB’ers met voldoende mensen aan de aftrap verschenen, want de tegenstander was maar met z’n achten. Eddie en Peter waren bereid om met Vissenaken mee te spelen. En zo konden we van start gaan; tien tegen tien. 5-0 gewonnen zou Delrue zeggen, maar die was er niet. Ook zijn maatje op het middenveld Steven was er niet, dus werd Gommers één linie terug gezet en vormde met Van Wichelen, Louis en Ben het middenveld. Geurts was de eenzame spits. Ruben was de keeper en de verdediging bestond uit Johan Kerkhofs, Bram, Wouter en Johan Nelissen. Naast de lijn: Eddy De Neef.

In een gezapig tempo, het heerlijke avondzonnetje indachtig, trok de wedstrijd zich op gang. Kansen waren er nauwelijks. Na twintig minuten arriveerde er nog één van de Crossing-spelers. DWB was nu in de minderheid. Bovendien bleek de verse kracht de draaischijf van de ploeg te zijn: altijd aanspeelbaar, balvast met overzicht en een goede pas. Niet verwonderlijk dus dat de aanvallen van Vissenaken aan intensiteit en doelgerichtheid wonnen. Tien minuten later was het zover; de nieuwe speler verstuurde een splijtende pas die de DWB-verdediging ontwrichtte, en de spits in staat stelde om met een droge knal te scoren.

Niet lang daarna arriveerden ook de DWB-hulptroepen in de persoon van Roel. De boys zwoegden, maar in navolging van Vandereycken en Delrue wilde ook De Neef zijn grote tactische vernuft bewijzen en hield Roel aan de kant. Psychologie weet je wel… Todat Gommers het niet meer kon aanzien en beide heren op de bank toebeet of ze nog tot elf konden tellen. Enfin, niet dat het invallen van Roel veel hielp, want niet veel later floot de arbiter voor het einde van de eerste helft. In de rust nam De Neef zijn ontslag als trainer en besloot het in de tweede helft als scheidsrechter te proberen.

Met Gommers in de spits naast Geurts, greep DWB de tegenstander na rust naar de keel. Kans na kans kreeg DWB, maar telkens werden ze verkwanseld. De frustratie nam toe. Dat was met name aan Gommers te zien, want hoewel hij in tien minuten tijd zeker drie grote kansen de nek had omgewrongen, foeterde hij op zijn geheel typische wijze dat hij maar geen bruikbare ballen kreeg.

Maar uiteindelijk kreeg DWB waar het recht op had. De keeper van de tegenpartij verkeek zich volledig en grabbelde compleet naast de bal. Gommers nam het cadeautje dankbaar aan en tikte van kortbij binnen. Vissenaken capituleerde volledig, zeker toen ze kort voor de 1-1 met z’n tienen verder moesten, nadat hun draaischijf met een zware knieblessure van het veld moest. Twintig minuten later stond de 1-6 eindstand op het bord. Achtereenvolgens scoorden nog Geurts, Wouter na een knappe individuele actie, Louis, nog eens Geurts met een mooie lob na een steekballetje van Van Wichelen, en tenslotte Gommers.

Tegen het einde van de wedstrijd kon Vissenaken nog een paar keer tegen prikken, omdat DWB de teugels wat liet vieren. Maar kordaat optreden van Bram en Ruben stond succes in de weg, zodat Crossing Vissenaken met een zware 1-6 nederlaag achter bleef. Maar hey, You’ll never walk alone…

Eindstand: Crossing Vissenaken – DWB 1-6

Spelers: Eddie G, Peter, Ruben, Roel, Bram, Wouter, Johan K, Johan N, Ben, Koen VW, Koen G, Luc G.

Verslaggever: Bram Terryn

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder matchverslagen