NIKS REVANCHE

Vrijdag 13 februari – Bruineveld

Don Bosco lijkt het nieuwe zwarte beest van DWB te zijn. Jarenlang stond een match tegen Don Bosco nagenoeg gelijk aan een overwinning voor DWB. Maar net zoals in de heenronde verloren de boys ook nu. Ditmaal met 1-3.

Na een lange winterstop was DWB sterk aan de terugronde begonnen: twee matchen gewonnen, tien keer gescoord en slechts één doelpunt tegen. DWB was on fire. Don Bosco mocht dus geen probleem zijn. Tijd om de onverwachte nederlaag op de eerste speeldag te wreken.

In de beginfase van de wedstrijd leek DWB inderdaad op zijn elan door te gaan. Het speelde vol zelfvertrouwen, dominant, en drong de tegenstander terug op de eigen helft. Na een kwartier stond het al 1-0. Na een corner kreeg Don Bosco de bal niet weg. Uiteindelijk viel hij voor de voeten van Koen Van Wichelen die hem uiterst beheerst in de kruising mikte. Een beauty. Meer in de kruising kan je een bal niet plaatsen. Herhaaldelijk moesten de tegenstanders de noodrem boven halen om de roodwitte aanvalsgolven te breken. Na een veel te late tackle op Ben, kreeg een Don Bosco-speler terecht een gele prent onder de neus gedrukt.

Met de cruise control leek DWB naar de overwinning te rijden. Het ging makkelijk, té makkelijk en al snel bleek de grens tussen zelfvertrouwen en zelfvoldane nonchalance weer erg dun. DWB’ers begonnen uit de organisatie te lopen. De passing werd onverzorgd. Er werd niet meer scherp genoeg gereageerd en duels gingen verloren. Er werd geen strijd meer geleverd. En DWB is een ploeg die het vooral van strijd moet hebben. Het gevolg: Don Bosco hervond het vertrouwen en drong langzaam maar zeker DWB terug. Bij de boys nam de irritatie toe, wat zich uitte in wat gemekker over en weer en een traditionele tirade van Bram richting zijn teerbeminde broertje Ben (mea culpa).

Ondanks alles leek DWB toch met een voorsprong de rust te halen. Maar als het niet mee zit dan zit het dus tegen. Zeker wanneer je de tegenstander nog eens een handje helpt. Vlak voor rust kreeg don Bosco een corner en onder druk van de inlopende aanvaller duwde Ben het leer met de rug in eigen doel. Dodelijk voor het toch al wegebbende zelfvertrouwen van DWB; en een boost voor dat van de tegenstander.

Waarschijnlijk had Eddie iets speciaals in het water gedaan, want met hernieuwd vertrouwen kwam DWB uit de kleedkamer. De neuzen stonden weer in dezelfde richting en bal ging opnieuw vlot van voet naar voet. Maar Don Bosco kon rekenen op een uitstekende doelman die heerste in zijn zestien. Kansen kreeg DWB genoeg, maar met zo’n goalie tegenover je moet je de mogelijkheden ook benutten. De grootste was voor Luc Delrue. Alleen voor doel gezet na een vlotte combinatie over de linkerflank, miste hij echter.

Het cliché zegt dat wanneer je de kansen niet benut je uiteindelijk zelf een doelpunt om de oren krijgt. Aldus geschiedde. Don Bosco brak door op de linkerflank. Eddie Gijbels liet zijn man uit de rug komen die met een puntertje Ruben verschalkte.

Deze domper sloeg het zelfvertrouwen van DWB voorgoed aan diggelen. Weg was het geloof. De spitsen Koen Geurts en Luc Gommers raakten geen bal meer. Louis, zoals altijd vol enthousiasme met zijn krachten smijtend, verslikte zich keer op keer in zijn eigen rushes. Achterin en op het middenveld was de organisatie weg. En uiteindelijk beëindigde DWB de match met tien, omdat Ben na zware krampen in de kuit, geen voet meer voor de andere kon zetten.

Neen, scoren zat er niet meer in voor DWB. Het was Don Bosco dat vlak voor tijd de eindstand op 1-3 bepaalde. Opnieuw ging Eddie Gijbels in de fout. Hij maaide naast de bal, waardoor de tegenstander in overtal richting het doel van Ruben kon stormen. Een lichte aarzeling bij Eddie en Bram gaf de flankspeler alle tijd om voor te zetten. Ruben probeerde de bal nog weg te boksen, maar zijn halfslachtige poging deed de bal recht in de voeten van een aanstormende Don Bosco-speler belanden die hem maar binnen te tikken had.

Van de voorgenomen revanche voor de nederlaag uit de heenronde kwam dus niets terecht. Dat zal voor volgend seizoen zijn. Nu is belangrijk dat DWB zijn wonden likt en zich klaarmaakt voor het grote onbekende: de confrontatie met een kersverse tegenstander, Vissenaken. Dus boys, vrijdag één uur vroeger dan normaal op Bruineveld verzamelen voor een analyse van de tegenstander op DVD.

Eindstand: DWB – Don Bosco: 1-3

Spelers: Ruben, Johan K, Eddie G, Bram, Peter, Koen VW, Luc D, Ben, Louis, Johan N, Koen G, Luc G

Arbiter: Jan

Doelpunten DWB: Koen VW

Uw verslaggever, Bram Terryn

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder matchverslagen

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s