Football on ice

Vrijdag 30 januari 2009 – Bruineveld

Eindelijk was het zover. Na een wel heel lange winterstop zou DWB vanavond de terugronde op gang schieten. Menig DWBer vertoonde al weken ontwenningsverschijnselen. Bij sommigen namen deze wel heel verontrustende vormen aan want bij het horen van het woord voetbal wist men niet meteen wat erbij voor te stellen. Anderen wilden het maar niet geloven. Voetbal? Vrijdagavond? Je maakt een grapje. Neen, dus.

Vandaag vrijdag kon iedereen zijn sloffen vanonder een dik laag stof halen en zijn voornemens voor het nieuwe jaar, althans op voetbalvlak, trachten te realiseren. Wie in laatste instantie nog roet in het eten kon gooien was koning winter. Toen de DWBers de nog niet verwarmde grasmat op Bruineveld betraden, was het kwik toch al ruim onder nul gezakt. Het neergevallen laagje dauw bevroor en de grasmat verwerd binnen de kortste keren tot een ware schaatsbaan. Het kon DWB niet deren. Deze keer liet het zich niet tegenhouden door de natuurelementen. Er moest en zou gevoetbald worden. De roodwitte honger naar bal was haast onstilbaar. En dat heeft de tegenstander van dienst, het Rekencentrum, geweten. Er werd gesold met de weergoden en gedold met de tegenstander.

Het was echter het Rekencentrum dat de eerste twintig minuten van de wedstrijd voor zijn rekening nam. Maar meteen werd duidelijk wie vanavond de grootste tegenstander zou zijn: het veld. Aanvallen misten duidelijk snedigheid. Versnellen  was onmogelijk, zich recht houden geen sinecure. Toch wisten de groenzwarten enkele knappe aanvallen in elkaar te boksen en de druk op de ketel te houden. Deze inzet werd beloond met een handvol doelkansen maar de wederoptredende DWB-keeper wist daar wel raad mee.

Halfweg de eerste helft moest gelegenheidsstopper Bram zich met lijf en leden in de baan van een volley- schot smijten. Een broodnodige tussenkomst want de nul bleef zo op het bord. Het was een kantelmoment. Het Rekencentrum nam wat gas terug en dat opende perspectieven voor DWB dat dankbaar gebruik maakte van de opengekomen ruimtes. Zowel op links als op rechts haalden de roodwitte vleugelspelers de achterlijn en dropten de bal gevaarlijk voor doel. Struikelend en duikelend probeerden de verdedigers van het Rekencentrum de DWB-voorlinie het scoren te beletten maar hun moeizaam volgehouden inspanning mocht niet baten.

In nog geen twintig minuten tijd zette DWB het veldoverwicht om in doelpunten. Ben, Luc G. en Louis die een zeldzaam afstandschot loste, pikten hun doelpuntje mee. Het Rekencentrum werd koud gepakt. DWB ging met een oververdiende 0-3 voorsprong de rust in.

Tijdens de rust daalde de temperatuur nog meer. Van een voetbalveld was nog maar weinig sprake, van een schaatsbaan des te meer. Daarom ook dat DWB overwoog om voor dit spektakel ‘Football on ice’ een toegangsprijs te laten betalen door de talrijk opgekomen supporters. Uiteindelijk liet men dit idee maar varen.

De tweede helft begon zoals de eerste eindigde. DWB was niet van plan om het Rekencentrum terug in de match te laten komen. Terwijl DWB dartelde over het hardbevroren veld, spartelde het Rekencentrum. Als bij wonder wisten   de roodwitten zich recht te houden op het spekgladde en eigenlijk onbespeelbare veld. Dribbelkont Louis kon het, weer of geen weer, niet laten. Bijna wekelijks speelt hij het middenveld van de tegenstand op een hoopje. En ook nu weer enverveerde hij hen mateloos. Tot hij op eens lelijk tegende grond smakte en even roerloos bleef liggen. Het ergste werd gevreesd maar hij kroop terug recht en zette de strijd voort. The show must go on!

Een andere evenwichtskunstenaar voor wie een hoofdrol was weggelegd, was Ben. Ben tankte vertrouwen in de winterstop en dat was er duidelijk aan te zien. In de eerste helft bolde hij de netten en ook in de tweede helfte lukte hem dat. Het was een enig mooie goal die  ook voor 25 % op het conto van zijn broer geschreven mag worden. Het was immers Bram die zijn jongere broer aanspoorde om bij de strakke voorzetten van Koen G. aan de eerste paal in te lopen. Zo gezegd, zo gedaan. Ben, het gezaag van zijn broeder beu, liep op de eerstvolgende voorzet gepast in aan de eerste paal, nam de bal achter het steunbeen en potte hem met een fantastisch hakje. Geluk? Neen! Wat erin zit moet er ooit wel eens uitkomen.

DWB beleefde, ondanks de omstandigheden, één van zijn glorie-avonden van het seizoen. Het was meelijwekkend te zien hoe de groenzwarten krampachtig poogden staande te blijven in de zone van de waarheid. Enkele schoten werden afgevuurd maar misten doel. DWB daarentegen diepte de voorsprong nog verder uit via het pareltje van Ben en een dodelijk efficiënte Luc Delrue. Na een tweede helft bibberen en beven, knallen en vallen klonk daar eindelijk het verlossende eindsignaal. DWB kon de terugronde niet beter inzetten. Het bood de opgekomen supporters champagnevoetbal en won dik verdiend van een onherkenbaar en onmondig Rekencentrum.

Iemand die opviel door zijn onopvallend meevoetballen was Koen VW. Hij speelde – dat moet gezegd – een beresterke tweede helft op de rechterflank. Met gemeten dieptepasses speelde hij fourier voor die andere Koen.

Na deze collectief sterke prestatie kan DWB vol vertrouwen uitzien naar volgende ontmoetingen want DWB zal in de terugronde weer echt meedoen voor de knikkers.

Rekencentrum – DWB: 0-5

De “Elf”: Ruben, Bram, Johan K., Wouter, Peter, Louis, Luc D., Ben, Johan N., Luc G., Koen G., Koen VW en Paul

Scheidsrechter: Jan Heyvaert

Uw verslaggever ter plaatse: R. Boon

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder matchverslagen

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s