Maandelijks archief: februari 2009

NIKS REVANCHE

Vrijdag 13 februari – Bruineveld

Don Bosco lijkt het nieuwe zwarte beest van DWB te zijn. Jarenlang stond een match tegen Don Bosco nagenoeg gelijk aan een overwinning voor DWB. Maar net zoals in de heenronde verloren de boys ook nu. Ditmaal met 1-3.

Na een lange winterstop was DWB sterk aan de terugronde begonnen: twee matchen gewonnen, tien keer gescoord en slechts één doelpunt tegen. DWB was on fire. Don Bosco mocht dus geen probleem zijn. Tijd om de onverwachte nederlaag op de eerste speeldag te wreken.

In de beginfase van de wedstrijd leek DWB inderdaad op zijn elan door te gaan. Het speelde vol zelfvertrouwen, dominant, en drong de tegenstander terug op de eigen helft. Na een kwartier stond het al 1-0. Na een corner kreeg Don Bosco de bal niet weg. Uiteindelijk viel hij voor de voeten van Koen Van Wichelen die hem uiterst beheerst in de kruising mikte. Een beauty. Meer in de kruising kan je een bal niet plaatsen. Herhaaldelijk moesten de tegenstanders de noodrem boven halen om de roodwitte aanvalsgolven te breken. Na een veel te late tackle op Ben, kreeg een Don Bosco-speler terecht een gele prent onder de neus gedrukt.

Met de cruise control leek DWB naar de overwinning te rijden. Het ging makkelijk, té makkelijk en al snel bleek de grens tussen zelfvertrouwen en zelfvoldane nonchalance weer erg dun. DWB’ers begonnen uit de organisatie te lopen. De passing werd onverzorgd. Er werd niet meer scherp genoeg gereageerd en duels gingen verloren. Er werd geen strijd meer geleverd. En DWB is een ploeg die het vooral van strijd moet hebben. Het gevolg: Don Bosco hervond het vertrouwen en drong langzaam maar zeker DWB terug. Bij de boys nam de irritatie toe, wat zich uitte in wat gemekker over en weer en een traditionele tirade van Bram richting zijn teerbeminde broertje Ben (mea culpa).

Ondanks alles leek DWB toch met een voorsprong de rust te halen. Maar als het niet mee zit dan zit het dus tegen. Zeker wanneer je de tegenstander nog eens een handje helpt. Vlak voor rust kreeg don Bosco een corner en onder druk van de inlopende aanvaller duwde Ben het leer met de rug in eigen doel. Dodelijk voor het toch al wegebbende zelfvertrouwen van DWB; en een boost voor dat van de tegenstander.

Waarschijnlijk had Eddie iets speciaals in het water gedaan, want met hernieuwd vertrouwen kwam DWB uit de kleedkamer. De neuzen stonden weer in dezelfde richting en bal ging opnieuw vlot van voet naar voet. Maar Don Bosco kon rekenen op een uitstekende doelman die heerste in zijn zestien. Kansen kreeg DWB genoeg, maar met zo’n goalie tegenover je moet je de mogelijkheden ook benutten. De grootste was voor Luc Delrue. Alleen voor doel gezet na een vlotte combinatie over de linkerflank, miste hij echter.

Het cliché zegt dat wanneer je de kansen niet benut je uiteindelijk zelf een doelpunt om de oren krijgt. Aldus geschiedde. Don Bosco brak door op de linkerflank. Eddie Gijbels liet zijn man uit de rug komen die met een puntertje Ruben verschalkte.

Deze domper sloeg het zelfvertrouwen van DWB voorgoed aan diggelen. Weg was het geloof. De spitsen Koen Geurts en Luc Gommers raakten geen bal meer. Louis, zoals altijd vol enthousiasme met zijn krachten smijtend, verslikte zich keer op keer in zijn eigen rushes. Achterin en op het middenveld was de organisatie weg. En uiteindelijk beëindigde DWB de match met tien, omdat Ben na zware krampen in de kuit, geen voet meer voor de andere kon zetten.

Neen, scoren zat er niet meer in voor DWB. Het was Don Bosco dat vlak voor tijd de eindstand op 1-3 bepaalde. Opnieuw ging Eddie Gijbels in de fout. Hij maaide naast de bal, waardoor de tegenstander in overtal richting het doel van Ruben kon stormen. Een lichte aarzeling bij Eddie en Bram gaf de flankspeler alle tijd om voor te zetten. Ruben probeerde de bal nog weg te boksen, maar zijn halfslachtige poging deed de bal recht in de voeten van een aanstormende Don Bosco-speler belanden die hem maar binnen te tikken had.

Van de voorgenomen revanche voor de nederlaag uit de heenronde kwam dus niets terecht. Dat zal voor volgend seizoen zijn. Nu is belangrijk dat DWB zijn wonden likt en zich klaarmaakt voor het grote onbekende: de confrontatie met een kersverse tegenstander, Vissenaken. Dus boys, vrijdag één uur vroeger dan normaal op Bruineveld verzamelen voor een analyse van de tegenstander op DVD.

Eindstand: DWB – Don Bosco: 1-3

Spelers: Ruben, Johan K, Eddie G, Bram, Peter, Koen VW, Luc D, Ben, Louis, Johan N, Koen G, Luc G

Arbiter: Jan

Doelpunten DWB: Koen VW

Uw verslaggever, Bram Terryn

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder matchverslagen

DWB wint oefenpot tegen Tekkel

Vrijdag 6 februari – Bruineveld

De afscheidspaëlla voor Eddy De Neef van vorige zaterdag heeft geen sporen nagelaten. Johan heeft, met dank aan het rekencentrum, een ploegske gelegenheidsspelers kunnen vastleggen. Luisterend naar de naam FC Tackle deed dit niet veel goeds verwachten. Op het veld werd het duidelijk dat het hier om een ploeg ging hun naam waardig, FC Tekkel, veel gekef, kuitenbijtend, maar uiteindelijk niet echt gevaarlijk voor DWB, de pitbull.

Na de vele afgelastingen door slecht winterweer, kregen de boys een extra tegenstander voorgeschoteld. Het gaatje op de kalender kon zo opgevuld worden. De DWB’ers waren zielsgelukkig met dit extraatje en waren gretig om van het voetbal een feest te maken. De boys hadden één speler op overschot. De Neef trotseerde de kou in de dug-out en Steven probeerde zijn opgelopen spierscheur van 6 weken geleden terug de nodige stevigheid en weerstand mee te geven door rondjes te draaien op het domein van Bruineveld.

FC Tekkel maakte indruk op de Boys door hun jeugd. Stevige kerels en een pak jonger dan de gemiddelde leeftijd van DWB. Het zal niet gemakkelijk worden. De taktische richtlijnen werden uitgetekend en de wissels werden vastgelegd. Jan steekt het fluitje in de mond en we zijn vertrokken. Het jonge geweld van de tekkels stuurt de bal onmiddellijk richting het doel van Ruben. Ze zijn snel en enkele spelers zijn ook balvaardig. Het wordt duidelijk dat we hiermee geen gewonnen spel hebben als niet iedereen het kopje erbij houdt. Aanvankelijk is het zoeken naar het te houden mannetje. Er vallen af en toe gaten, maar die worden ofwel opgevuld door libero Bram, gepaard gaan met de nodige decibels richting falende medemaat, ofwel vakkundig opgevangen door keeper Ruben, die opnieuw volledig paraat is.

DWB probeert de bal af te snoepen en in de eigen rangen te krijgen. Dat lukt niet zo vlot, maar wel voldoende om geen open kansen te laten aan de tegenstander, die door snelheid toch het blok van DWB af en toe kan ontwrichten. Louis staat sterk te verdedigen op het middenveld en Luk, Ben en Koen proberen de bal te laten circuleren richting doel van FC Tekkel. Met enkele snelle tegenstoten, bal aan de voet, penetreert Louis herhaaldelijk de achterlinie van de tegenstander die duidelijk geïrriteerd er niet voor terugschrikt het voetje te zetten en onze Louis enkele keren door de lucht doet zweven. Toch allemaal vrij sportief en zonder veel kleerscheuren. DWB heeft vlug door dat met collectief spel en mandekking deze tegenstander te nemen is. DWB is een sterk geöliede machine, die op mekaar ingespeeld is en zo de tegenstander, die aardig kan voetballen, maar niet echt een geheel vormt, opvangt en het spel naar zich toetrekt. Langzaam maar zeker, meter per meter wordt het terrein van de tegenstander veroverd. Koen Geurts krijgt de bal toegespeeld vanuit het middenveld, passeert terug naar Gommers, krijgt de bal in de voeten en trekt zich op gang richting doel, waar hij de keeper het nakijken geeft. Opluchting bij DWB. Alle aanvallen kunnen parreren, geen doelpunt tegen krijgen, door het oog van de naald kruipen en dan zelf scoren. Dan zijn ze het gevaarlijkst. De 1-0 staat op het bord en dat geeft moed.

DWB gaat nu door op hetzelfde elan : ballen opvangen en het spel verleggen op de helft van de tegenstander. En Koen Geurts is niet te houden. Hij speelt zich vrij, krijgt de bal mooi toegespeeld en heeft maar binnen te leggen. 2-0, enkele minuten na het eerste doelpunt. Met deze geruststellende tussenstand spelen we rustig verder en maken de eerste helft rond. 

Enkele wijzigingen : Peter komt terug op het veld en neemt de plaats in van Eddie op de linkerback. Johan had al de plaats van Koen Van Wichelen ingenomen op de rechts middenplaats, waardoor Koen de plaats van voorstopper Peter voor zijn rekening nam.

DWB gaat door. Bij wijlen wordt er mooi voetbal op de grasmat getoverd. De tegenstander laat zich echter niet zomaar naar de slachtbank leiden en is af en toe gevaarlijk voor het doel van Ruben. Louis en Paul laten zien dat ze uit het goede hout zijn gesneden en bovendien nog jong en krachtig. Ze zijn overal te vinden en dichten elk gaatje. Van onze andere jongster Ben gaat dan weer veel druk uit naar voor. De Tekkels hebben het niet onder de markt. En dan zet plots Louis zijn brommertje in tweede versnelling, vertrekt vanuit de middencirkel met de bal aan de voet naar het doel, passeert iedereen die hij tegenkomt, omspeelt tenslotte de doelwachter en legt zo briljant de 3-0 in de goal. Waar FC tekkel tot nu toe nog kon hopen op een aansluitingstreffer, mogen ze zich nu definitief neerleggen bij de nederlaag. Dit geeft DWB niet meer af. DWB dikt in tegendeel nog zijn voorsprong aan. Twee keer zelfs en dan op corner. Eerst een corner vanop rechts, voor de goal gelepeld door Koen Geurts, in de voeten van Louis die niet aarzelt en zo ook zijn tweede van de avond scoort. Dan even later een tweede corner, maar dan van links, mooi voor de goal gebracht door Ben, waar zowel Luk Delrue als Koen Van Wichelen klaar staan om binnen te koppen. Het is de eerste die de klus klaart.

Nu nog gaan voor de nul. Louis heeft intussen zijn plaats afgestaan aan Eddie en Jan geeft het fluitje door aan Steven, die zo al vervroegd kan proeven van het voetbal, zij het dan als scheidsrechter en nog niet als spelverdeler. De Tekkels geven niet op en dringen langs alle kanten door in het strafschopgebied van DWB. Dat levert hen een strafschop op na foutief afstoppen binnen de zestien meter. Steven aarzelt niet en legt de bal op de stip. De tekkels zijn dit blijkbaar niet gewoon, want niemand dient zich aan om de klus te klaren. Na enig aarzelen duikt er toch een chinese vrijwilliger op die onze Ruben het nakijken geeft. 5-1. Nu toch alles nog even tegenhouden. Paul zoekt alle hoeken op en wordt zo door een tegenstander zwaar gehavend aan de knie. Exit Paul. (Achteraf gezien zal het nogal meevallen. Het was een afschamper van de studs op de knie van Paul. Het had erger kunnen zijn.) DWB maakt de nog erg lange minuten vol met 10 dapperen en kan met de eindstand, 5-1, de kleedkamers opzoeken. Een prettige voetbalavond, met een sportieve en moeilijk te bespelen tegenstander. Een ploeg om in te passen in het normaal circuit.

Eindstand: DWB – Tekkel 5-1

Speelden mee : Ruben, Paul, Peter, Bram, Eddie, Koen Van Wichelen, Johan nelissen, Luk Delrue, Louis, Ben, Koen Geurts en Luk Gommers.
Scheidsrechter : Jan die zich na 3/4 van de match laat vervangen door Steven.
Supporter : Eddy De Neef.
Speler in voorbereiding op zijn rentree : Steven.

Verslaggever van dienst: Eddie Gijbels

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder matchverslagen

Afscheid Eddy De Neef als DWB-doelman

Na een goede 20 jaar dienst als doelman en webmaster van DWB werd Eddy De Neef vorige zaterdag (31/01/2009) in de bloemetjes gezegd of beter, volgepropt met paella . Plaats van dit gebeuren was het gezellige café op Tervuursevest met de sprookjesachtige naam De Koerier van Navarra. Daar werden we allemaal, Eddy incluis, vergast op paella. We werden op smaak gebracht door enkele vertellingen van de heer des huizes die het geheel wat kaderde. Diezelfde gastheer deed ons het water helemaal in de mond komen door zijn keukengeheimen te onthullen. Hij schotelde ons een live demo voor van hoe de authentieke Valenciaanse paella nu werkelijk bereid wordt. Uiteindelijk gingen we aan tafel en smikkelden en smakkelden tot er niets meer over was.

Tussen al deze bedrijven door zong Jos (zie link voor gedicht) nog de lof van Eddy in een zelf gecomponeerd gedicht waarmee hij zelfs Guido Gezelle, dichter des Vlaamsche Vaderlands, naar de kroon stak. Allen zaten we geboeid te luisteren naar de oorstrelende dichtsels van de DWB-stopper. Voetbal is kunst, nietwaar? Ook Eddy (zie link voor speech) kreeg het woord. Hij maakte, om het met zijn woorden te zeggen, een dwarsdoorsnede van twintig jaar keepersdom bij DWB. Met vallen en opstaan bekleedde hij gedurende twee decennia één van de sleutelposities binnen het elftal van DWB. Na zijn impressies van die twintig jaar weergegeven te hebben, gaf hij symbolisch zijn sleutelpositie door aan zijn opvolger. Die staat voor de haast onmogelijke opdracht dit levende monument te vervangen.

Na deze optredens en het eten werden enkele flessen ontkurkt. Tot in de late uurtjes werd er gezellig gebabbeld en werden allerlei (voetbal)herinneringen opgedist.

Een geslaagd “afscheid” voor Eddy!

RB

links:

gedicht Jos: afscheideddy_speechjos11

speech eddy: speech-eddy-dn

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder voetbal

Football on ice

Vrijdag 30 januari 2009 – Bruineveld

Eindelijk was het zover. Na een wel heel lange winterstop zou DWB vanavond de terugronde op gang schieten. Menig DWBer vertoonde al weken ontwenningsverschijnselen. Bij sommigen namen deze wel heel verontrustende vormen aan want bij het horen van het woord voetbal wist men niet meteen wat erbij voor te stellen. Anderen wilden het maar niet geloven. Voetbal? Vrijdagavond? Je maakt een grapje. Neen, dus.

Vandaag vrijdag kon iedereen zijn sloffen vanonder een dik laag stof halen en zijn voornemens voor het nieuwe jaar, althans op voetbalvlak, trachten te realiseren. Wie in laatste instantie nog roet in het eten kon gooien was koning winter. Toen de DWBers de nog niet verwarmde grasmat op Bruineveld betraden, was het kwik toch al ruim onder nul gezakt. Het neergevallen laagje dauw bevroor en de grasmat verwerd binnen de kortste keren tot een ware schaatsbaan. Het kon DWB niet deren. Deze keer liet het zich niet tegenhouden door de natuurelementen. Er moest en zou gevoetbald worden. De roodwitte honger naar bal was haast onstilbaar. En dat heeft de tegenstander van dienst, het Rekencentrum, geweten. Er werd gesold met de weergoden en gedold met de tegenstander.

Het was echter het Rekencentrum dat de eerste twintig minuten van de wedstrijd voor zijn rekening nam. Maar meteen werd duidelijk wie vanavond de grootste tegenstander zou zijn: het veld. Aanvallen misten duidelijk snedigheid. Versnellen  was onmogelijk, zich recht houden geen sinecure. Toch wisten de groenzwarten enkele knappe aanvallen in elkaar te boksen en de druk op de ketel te houden. Deze inzet werd beloond met een handvol doelkansen maar de wederoptredende DWB-keeper wist daar wel raad mee.

Halfweg de eerste helft moest gelegenheidsstopper Bram zich met lijf en leden in de baan van een volley- schot smijten. Een broodnodige tussenkomst want de nul bleef zo op het bord. Het was een kantelmoment. Het Rekencentrum nam wat gas terug en dat opende perspectieven voor DWB dat dankbaar gebruik maakte van de opengekomen ruimtes. Zowel op links als op rechts haalden de roodwitte vleugelspelers de achterlijn en dropten de bal gevaarlijk voor doel. Struikelend en duikelend probeerden de verdedigers van het Rekencentrum de DWB-voorlinie het scoren te beletten maar hun moeizaam volgehouden inspanning mocht niet baten.

In nog geen twintig minuten tijd zette DWB het veldoverwicht om in doelpunten. Ben, Luc G. en Louis die een zeldzaam afstandschot loste, pikten hun doelpuntje mee. Het Rekencentrum werd koud gepakt. DWB ging met een oververdiende 0-3 voorsprong de rust in.

Tijdens de rust daalde de temperatuur nog meer. Van een voetbalveld was nog maar weinig sprake, van een schaatsbaan des te meer. Daarom ook dat DWB overwoog om voor dit spektakel ‘Football on ice’ een toegangsprijs te laten betalen door de talrijk opgekomen supporters. Uiteindelijk liet men dit idee maar varen.

De tweede helft begon zoals de eerste eindigde. DWB was niet van plan om het Rekencentrum terug in de match te laten komen. Terwijl DWB dartelde over het hardbevroren veld, spartelde het Rekencentrum. Als bij wonder wisten   de roodwitten zich recht te houden op het spekgladde en eigenlijk onbespeelbare veld. Dribbelkont Louis kon het, weer of geen weer, niet laten. Bijna wekelijks speelt hij het middenveld van de tegenstand op een hoopje. En ook nu weer enverveerde hij hen mateloos. Tot hij op eens lelijk tegende grond smakte en even roerloos bleef liggen. Het ergste werd gevreesd maar hij kroop terug recht en zette de strijd voort. The show must go on!

Een andere evenwichtskunstenaar voor wie een hoofdrol was weggelegd, was Ben. Ben tankte vertrouwen in de winterstop en dat was er duidelijk aan te zien. In de eerste helft bolde hij de netten en ook in de tweede helfte lukte hem dat. Het was een enig mooie goal die  ook voor 25 % op het conto van zijn broer geschreven mag worden. Het was immers Bram die zijn jongere broer aanspoorde om bij de strakke voorzetten van Koen G. aan de eerste paal in te lopen. Zo gezegd, zo gedaan. Ben, het gezaag van zijn broeder beu, liep op de eerstvolgende voorzet gepast in aan de eerste paal, nam de bal achter het steunbeen en potte hem met een fantastisch hakje. Geluk? Neen! Wat erin zit moet er ooit wel eens uitkomen.

DWB beleefde, ondanks de omstandigheden, één van zijn glorie-avonden van het seizoen. Het was meelijwekkend te zien hoe de groenzwarten krampachtig poogden staande te blijven in de zone van de waarheid. Enkele schoten werden afgevuurd maar misten doel. DWB daarentegen diepte de voorsprong nog verder uit via het pareltje van Ben en een dodelijk efficiënte Luc Delrue. Na een tweede helft bibberen en beven, knallen en vallen klonk daar eindelijk het verlossende eindsignaal. DWB kon de terugronde niet beter inzetten. Het bood de opgekomen supporters champagnevoetbal en won dik verdiend van een onherkenbaar en onmondig Rekencentrum.

Iemand die opviel door zijn onopvallend meevoetballen was Koen VW. Hij speelde – dat moet gezegd – een beresterke tweede helft op de rechterflank. Met gemeten dieptepasses speelde hij fourier voor die andere Koen.

Na deze collectief sterke prestatie kan DWB vol vertrouwen uitzien naar volgende ontmoetingen want DWB zal in de terugronde weer echt meedoen voor de knikkers.

Rekencentrum – DWB: 0-5

De “Elf”: Ruben, Bram, Johan K., Wouter, Peter, Louis, Luc D., Ben, Johan N., Luc G., Koen G., Koen VW en Paul

Scheidsrechter: Jan Heyvaert

Uw verslaggever ter plaatse: R. Boon

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder matchverslagen