DWB geeft les in efficiëntie

Vrijdag 12 september, Bruineveld

DWB had iets recht te zetten na de ontgoochelende seizoensopener. Ditmaal konden er geen excuses worden ingeroepen. De omstandigheden waren optimaal: biljartvlak terrein, prima weer. Bovendien zorgde een laagje dauw ervoor dat de bal uitstekend rolde (en voor de doelmannen akelig gevaarlijke snelheden kreeg). Kortom het kon niet anders of alles moest wel gesmeerd lopen.

Nu dat liep wel even anders. Als voetbal oorlog is dan wilden de Remyboys die vergeleken met vorige seizoen een heuse metamorfose ondergaan hadden, er een Blitzkrieg van maken. Ze startten furieus en DWB was danig onder de indruk. Het is niet overdreven te stellen dat de DWBers het eerste kwartier niet wisten waar hun hoofd stond. Langs alle kanten lanceerden de bezoekers aanvallen en dropten de bal uiteindelijk in het strafschopgebied waar hun aanvallers strategisch opgesteld stonden. Dit leverde acuut doelgevaar op. DWB werd in deze fase dan ook vooral in het defensief gedwongen.

Het kostte bloed, zweet en tranen om deze situatie om te buigen maar DWB slaagde daar wonderwel in. Al moest het eerst nog een doelpunt incasseren na een knappe aanval. De bal passeerde verschillende tussenstations. Een flankspeler op links bereikte uiteindelijk de achterlijn en wist de bal ook voor te brengen. Aan de eerste paal liep een roodwitte aanvaller die goed voor zijn man kwam gevat in een schoot de bal hoog in het dak van het doel: 1-0. DWB was nu wel wakker geschud. Klaar om een tegenaanval te lanceren. En wat voor één.

Wat de Rode Duivels al zeker twee jaar niet meer lukt, lukte DWB wel: kansen afmaken. Het gaf de tegenstander een les in voetbalefficiëntie. Werd de eerste kans nog door de bezoekende goalie met de vingertoppen gered. Bij de tweede kans was het meteen raak. Ben kreeg een bal op kniehoogte en besloot om het leer in één tijd op de slof te nemen. De bal zoefde over de hoofden van de wegduikende verdedigers, bang  geraakt te worden door deze kanonskogel, in de verste hoek. Deze prachtgoal bracht de stand weer in evenwicht. 

DWB ging echter op hetzelfde elan verder. Van achter trachtte men alles zo compact en gesloten mogelijk te houden. Van voor werkte men haast aan 100 % af. DWB ging dan ook de rust in met een 3-1 voorsprong. Doelpuntenmakers van dienst waren Steven die een corner in één tijd in het mandje wist te leggen (Steven en de ganse ploeg waren al even verbaasd als de Don Bosconaar van vorige week die hetzelfde overkwam toen hij een corner rechtstreeks wist binnen te trappen) en Koen Geurts die op zijn Koens de bal in de verste hoek voorbij de zich vergeefs uitstrekkende keeper schoot.

DWB had maar één opdracht in de tweede helft en dat was wakker blijven. Het mocht zich niet in slaap laten wiegen door de bezoekers die het initiatief wel moesten nemen als ze iets van hun achterstand wilden goedmaken. Sturm und Drang zoals in het openingskwartier was het niet maar er ging toch een zekere dreiging uit van de roodzwarten die vooral via hun rechterflank voor dreiging zorgde. De DWB-verdediging wist de doelpogingen onschadelijk te maken. En opeens vielen er, misschien wel een beetje onverdiend, zomaar eventjes twee goals aan de overkant. Luc Delrue kopte een bal zo krachtig en welgemikt in dat de keeper van de bezoeker er geen antwoord op had. Ben profiteerde van een mistasten van een verdediger om zijn tweede van de avond onhoudbaar tegen de netten te knallen.

Daar stond de score op het imaginaire scorebord: 5-1. Het is om even niet goed van te worden. En toch gaven de bezoekers die verre van onderlagen niet op. Met opgeheven hoofd wierpen ze zich opnieuw in de strijd. DWB kroop terug. Het kwam er zelden nog uit. En net als in het openingskwartier van de wedstrijd leek één speelhelft onbewoond, de andere daarentegen overbevolkt. Iedereen leek elkander wel voor de voeten te lopen. En dat zorgde voor wat irritatie. Er werd meer gebakeleid dan geshot en zo kreeg DWB nog drie goalen binnen. 

De eerste kwam voort uit een corner. De bal belandde op het hoofd van Luc Delrue die tegen een tegenstander aan kopte waarna de bal voorbij de ietwat verbouwereerde DWB-goalie in de verste hoek verdween. De tweede goal was een afstandsschot. De DWB-keeper stond een klein metertje voor de doellijn. De vrijstaande Remyboy loste een banaanschot dat achter de DWB-doelman in doel viel. Vooraleer de derde goal viel, moest de DWB-goalie nog attent ingrijpen. Een speler die alle hindernissen in de grote rechthoek reeds zonder problemen genomen had, geraakte uiteindelijk niet voorbij de tijdig uitgekomen DWB-keeper. De derde goal was het product van een mooie combinatie-aanval. Uiteindelijk stond de bezoekende spits alleen voor doel. Deze had de bal maar binnen te tikken.

Het was nog bibberen en beven maar daar klonk het bevrijdende laatste fluitsignaal. DWB speelde een zeer verdienstelijke partij tegen de sterk spelende Remyboys die alleen al een pluim verdienen omwille van hun tomeloze inzet en hun bewonderenswaardig doorzettingsvermogen. Het was stukken beter als vorige week. Dit smaakt naar meer. Allen op post voor de trip naar Ottenburg.

Eindstand: DWB – Remyboys 5-4

De ploeg: Ruben, Johan K., Jos, Bram, Eddie G., Steven D., Luc D., Johan N., Ben, Luc G., Koen G., Moerry

Scheidsrechter van dienst: Jan Heyvaert

Uw verslaggever ter plaatse (RB)

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder voetbal

Een Reactie op “DWB geeft les in efficiëntie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s