DWB wint gevleid tegen sterk KBC

Vrijdag 14 maart, Bruineveld

Wat op papier een haalbare kaart leek te worden, draaide in de praktijk zoals gewoonlijk heel anders uit. KBC pootte een sterk en compact spelend elftal neer op de mat en dat heeft DWB vanaf de eerste minuten geweten.

Er werd druk uitgeoefend waarbij de centrale middenvelders van KBC als draaischijven een hoofdrol vervulden. Meermaals wisten ze ofwel hun vlugge en wendbare spitsen ofwel hun snel oprukkende flankspelers te bedienen. In de eerste helft ging dit echter niet vanzelf. Het middenveld van DWB hield de ruimte klein en de KBC spelverdelers dienden voor zichzelf die ruimte te creëeren. Lukte dit dan vormde de roodwitte verdediging een onvermijdelijk obstakel.

Daarin waren glansrollen weggelegd voor Wouter Kerkhof en Louis Hermus. De eerste kweet zich op voorttreffelijke wijze van zijn taak als voorstopper. Herhaaldelijke keren wist hij een laatste pass te onderscheppen en een counter op te zetten. Hij hielp het bij wijlen spartelende en dolende middenveld een handje door waar nodig de gaten te dichten. En ook zijn aanvallende rol als voorstopper verwaarloosde hij niet door op het gepaste moment mee op te rukken en de druk op te voeren. L. Hermus van zijn kant speelde een ijzersterke partij als libero. In het heetst van de strijd sprong hij zijn backs bij. Als balvaste laatste man vormde hij een ideaal aanspeelpunt voor de centrale middenvelders. Vaak stuurde hij met één van zijn magistrale passes de vleugelspelers in de diepte.

Toch een voetbalelftal bestaat uit elf spelers en niet uit twee man. Al moesten sommige soms voor twee spelen. Het is door te knokken voor elkaar en de nodige inzet en overtuiging aan de dag te leggen dat een match kan gewonnen worden. En dat is ook wat DWB de eerste helft deed en in de tweede helft zou doen en omwille van de omstandigheden genoodzaakt was te doen.

Door compact te spelen en de ruimte klein te houden wist DWB in de eerste helft kansen af te dwingen. Deze werden echter meermaals gepareerd door de KBC goalie. Er was ook wel druk van KBC in de eerste helft maar die leverde verhoudingsgewijs eigenlijk niet zoveel kansen op. Slechts eenmaal moest de DWB-goalie gevat heel zijn hebben en houden in de baan van de bal smijten. De overige aanvallen werden door het roodwitte afweerschild onschadelijk gemaakt. En wat voor KBC niet lukte, lukte voor DWB dan weer wel: scoren. Het was Koen Van Wichelen die zijn kop zette tegen een wat op het eerste zicht verloren bal leek te zijn en zo de netten deed trillen. Ruststand: 1-0. En daar kon DWB niet ontevreden mee zijn.

De tweede helft leek er één uit een andere wedstrijd te zijn. Nervositeit, (verbale)agressiviteit zowel jegens de tegenstanders als tegen de eigen ploegmaats en onsportiviteit behoorde tot de hoofdingrediënten. De rede was zoek. Het spel van DWB verloor alle rust en vastberadenheid die het in de eerste helft had gehad. En van die onrust in het roodwitte kamp maakte KBC uiteraard dankbaar gebruik. Er kwam veel meer ruimte voor de KBC draaischijven op het middenveld. Deze speelden de bal snel en goed in in de loop van hun vleugelspelers die het leer vaak gevaarlijk voor doel wisten te brengen. De roodwitte doelman en zijn verdedigers staken echter vaak gevat een hand, been of hoofd in de weg.

Toch wierp deze aanhoudende pressie van KBC zijn vruchten af. Een voorzet vanop de linkerflank belandde tussen keeper en libero in en één van de KBC spitsen was de DWB-goalie die uit zijn doel gekomen was te snel af. 1-1. De bordjes hingen weer gelijk. Wilde DWB de overwinning thuis houden dan moest er dringend uit een ander vaatje getapt worden.

Toch de druk van KBC nam niet af, integendeel. De snelle en vinnige spitsen bleven de DWB verdediging teisteren. De backs handen hun handen vol en zagen meermaals hun rechtstreekse tegenstander voorbij glippen. Doch daar stond rots in de branding Louis die vakkundig de gaatjes wist te stoppen. Zo wist DWB, eens de bal veroverd was, mooie combinaties op te zetten. Op de rechterflank rukte Steven als back vaak mee op en dat leverde voor de verandering doelgevaar aan de overkant op. Een doelpunt bleef voor DWB vooralsnog uit. Gezien de afgedwongen kansen leek dat doelpunt er eerder voor KBC aan te komen. De DWB-goalie en -afweer beslisten er anders over. 

En als die bal maar niet tegen de touwen wil, dan krijgt men dikwijls het deksel tegen de neus. Na een snedige counter belandde de bal bij Koen VW die met een punter de bezoekende doelman het nakijken gaf maar dan zijn doelpunt iets te furieus vierde door zijn directe tegenstander die hem de hele match het voetballen moeilijk maakte en hem zo uit de match hield, publiekelijk te schofferen. Deze onsportieve daad ontsierde een voor het overige zeer aangenaam en sportieve partij.

Na het doelpunt ging KBC op het zelfde elan voort. Toch, het tegendoelpunt ontmoedigde de KBC-troepen en hun bezieling ebde langzaam weg. Bovendien speelde DWB  het laatste kwartier, ondanks de toenemende zenuwachtigheid, even compact als in de eerste helft en dat leverde hen uiteindelijk de overwinning op.

Eindstand: DWB – KBC 2-1

De ‘Elf’: Ruben, Eddie G., Louis, Wouter, Johan K., Johan N., Steven, Luc Delrue, Klaas, Ben, Koen G., Luc Gommers, Koen VW.

Scheidsrechters van dienst: 1ste helft=Eddy DN; 2de helft=Jan Heyvaert

Uw reporter ter plaatse: R. Boon

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder matchverslagen

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s